Omgevingsvisies en omgevingsprogramma’s worden nog vaak als statische documenten gezien: een intensief traject om alles in één keer vast te leggen, jarenlang ermee werken en dan weer helemaal opnieuw beginnen. Zonde!
Omgevingsdocumenten zijn juist bedoeld als dynamische instrumenten. Een robuuste structuur is belangrijk, maar de inhoud kun je regelmatig actualiseren – met kleine en soms grote aanpassingen. Denk aan het aanscherpen van enkele uitspraken in de omgevingsvisie, of het aanwijzen van een nieuw zoek- of ontwikkelgebied. Ook bij programma’s kun je flexibel zijn: voeg een nieuwe maatregel toe (bijvoorbeeld: onderwerp X gaan we in het omgevingsplan op deze manier regelen) en verwijder een maatregel die is afgerond (bijvoorbeeld: een voltooide subsidieregeling).
Kortom: houd je omgevingsdocumenten fris en fruitig, je kunt er direct mee beginnen!
Misvattingen nr. 1
